Herinnering en weer een bestemming gevonden

Er was eens een marktdag waarop ik deze grijze kanten stof kocht. Zo met de gedachte: 'daar ga ik nog eens wat leuks van maken'. Nu was de tijd daar. Het is een blouse geworden of hes. Ik weet niet precies hoe ik het moet noemen. Nu nog wachten op de dag dat ik mijn witte linnen broek en witte hemdje kan aantrekken met de blouse er overheen.

Er was ooit eens een werkdag dat ik overleg had met een gewaardeerde collega. Dit lieve kleine bronzen beeldje stond op zijn bureau. 'Goh', zei ik zo, 'dat beeldje symboliseert eigenlijk mijn gezin'. 'We dragen het met z'n zessen'. Wat schetste mijn verbazing! Vorige week maandagochtend stond het beeldje in mijn kantoor op mijn toetsenbord. Mijn collega gaat met de OBU en wilde het graag aan mij schenken. Het heeft een ereplaatsje.