Zondagmorgen vroeg James en Oliver bereiden zich geestelijk voor op een drukke dag.
Tja alles staat of valt bij een goede voorbereiding toch!
Dat dacht René ook. We hadden de voorbereiding van het afscheidsdinertje in tweeen gedeeld. René het visgedeelte (mosselen en oesters) ik de rest.
We zijn 's middags de wandeling door Leiden gestart bij de Morspoort. Een van de twee stadpoorten die er nog over zijn. Ooit waren het er tien.
Via Molen De Put uit de 17e eeuw die op de noordelijke oever van de Rijn staat, zijn we naar het huis gewandeld in de Weddesteeg waar Rembrandt van Rijn op 15 juli 1606 werd geboren. Hier woonde hij tot 1631. In onze Sleutelstad maakte hij zijn eerste meesterstukken. Het originele huis werd afgebroken alleen deze gedenksteen herinnert aan de geboorteplek.
Tegenover zijn geboortehuis staat deze bewonderaarste naar zijn zelfportret te kijken. Ze kan er maar geen genoeg van krijgen.
We hebben de route vanwege de kou ingekort. Op het Rapenburg zijn we wel bij het Siebold huis binnengewipt. Het museum wat René heeft gerenoveerd. Dit was een groot ingrijpend project.
Via de achterkant van het Gerecht hebben we een bezoek gebracht aan de Sint Pieterskerk die in 1121 werd gebouwd. Dit gebouw werd gewijd aan de apostel Petrus. De sleutels die Petrus als poortbewaarder van de hemel bij zich draagt verschenen ook in het stadswapen van Leiden.
S+S waren onder de indruk zowel van de gravenvloer als van de enorme zuilen.
Omdat ik zag dat Stuart onder de indruk was van de geschiedenis van de Pelgrim Vaders, kon ik een boekje in het Engels over dit stukje geschiedenis voor hem kopen.
Zowel de voorkant, het plein als de achterkant van het gemeentehuis is een leuke plek om te bezoeken. Op het moment dat zij gefotografeerd werden begon het carillon te spelen. Het heeft zo moeten zijn.
De verkorte Leidse Loper wandeling hebben we afgesloten met een bezoek aan De Burcht en de Sociéteit waar we klapperend van de kou met z'n allen warme chocolademelk met slagroom hebben gedronken.
Thuis aangekomen hebben James en Oliver Shannon en Stuart hun liefde verklaard. Jeetje dacht Oliver hier, die Stuart heeft haast net zo'n snor als ik. Vrouwtje.... ik wil er ook een beetje gel in!
Met name Stuart maar ook Yvonne en ik hebben ons de oesters laten smaken. Mijn voorkeur gaat toch uit naar de gestoomde versie. De rauwe oesters vielen vooral in de smaak bij Stuart. Brrrrr..... al dat glibberige natte snotterige spul. We hebben smakelijk gelachen om Stuart zijn uiteenzetting waar oesters allemaal goed voor zijn.
Shannon werd door Duif verwend met een leuk typisch Hollandse fotolijstje met onze verzamelfoto van de Bloggers Bee en mij verraste ze met een boeket tulpen in een van mijn lievelingskleuren.
Van S+S kreeg ik oa het boekje 'True to the Faith' van the Church of Jesus Christ of Latter-Day Saints. In het voorblad staat geschreven 'Use it as a resource when you prepare talks, teach classes and answer questions about the Church. Kennelijk heeft Stuart het opgevangen dat ik erg geinteresserd ben. Ik herkende zoveel overeenkomsten.
Ons afscheidsdinertje met z'n negenen (Joshua neemt de foto) was erg gezellig. Of het lekker was laat ik aan de gasten over. Het was in ieder geval heel warm zo met vrienden onder elkaar.
Nog een afscheidsfoto voordat de tranen kwamen. Het was tijd om afscheid te nemen en tijd om de afgelopen periode met Shannon en Stuart nog eens stilletjes te gaan verteren.
Dan is het maandagochtend en ben je van alles van plan, maar ga je plat. Keelpijn, grieperig, hoesten etc etc. Enfin met Infludo, Plantiago Broncialbalsem en citroensokken, hebben we denk ik al weer het ergste achter de rug. Alleen mijn keel is nog een sahara!
Tot blogs!
