We hebben maar beperkte tijd om te internetten, dus deze keer losse foto's met het verslag hieronder.
We hebben het programma omgegooid en voor vandaag staat een bezoek aan de Arches op het programma.
We hebben een aantal niet
uit te vlakken wandelingen gemaakt. We gingen soms tot het randje, maar iedere
keer was het uitzicht zo, tja wat zal ik zeggen, nou ja ik weet eigenlijk niet
hoe ik het moet zeggen.
Dit stuk natuurbeleving
is niet na te vertellen. Zo overweldigend.
Door Stuart en Shannon
werden van het ene naar het andere punt gereden, zodat wij steeds weer van de
ene top van de wereld naar de andere konden wandelen nou ja klimmen.
Na een intense wandeling
genoten onze mannen van een film van John Wayne in de camper van S+S. De Pink
Ladies klommen in de auto om naar de Quiltshop In Moab te rijden. De quiltshop
waar de vriendschap tussen Shannon en Yvonne is begonnen.
In de quiltshop nog wat
kleinigheden gekocht en ‘even’ geshopt in wat kleine winkeltjes. O.a. hebben we
een breiwinkeltje bezocht en hi….ha….., eindelijk iets gevonden op
handwerkgebied wat duurder was. Wol is niet te betalen in Amerika.
Stuart had voor ons in
die jetser van een camper een heerlijke ham klaargemaakt. Dat was een goede
voorbereiding voor wat ons te wachten stond.
We hebben een gigantische
klim gemaakt naar de Delicate Arche (het symbool van de staat Utah). Ik heb op
rotsen gelopen, op hele vlakke hellingen gehangen, op levensgevaarlijke richels
geschoven. Een klim van een uur; but I did it! Het was het allemaal dik waard.
De klim werd beloond met de meest adembenemende ervaring. Een zonsondergang om
nooit te vergeten.
En jullie willen het
geloven of niet……en ik zeg het elke avond……. Dit was de mooiste dag van de
vakantie!
De dag dat ons
vriendinnetje Duif werd geopereerd. We hebben aan haar gedacht en de dag dat ik
opstond met wooden legs. Het voordeel van dit nadeel was, dat zij mij in ieder
geval herinnerden aan de schitterende dag van gisteren.
We rijden vandaag met dit
beeld op ons netvlies naar Monument Valley; een rit van 240 km.
Bij de stop van een van
de laatste Arche sloeg mijn hoogtevrees toch nog even toe. Ik gleed uit op los
zand op een steile rotswand, eenzelfde waarop ik gisteren zo naar boven klom.
Dan zie je dat het soms toch tussen je oren zit opgeslagen.
Maar gelukkig hielp René
me er doorheen en kon hij lachend deze foto van me maken.
Door een uitstapje van 22
miles naar Needle Overview verraste Stuart ons met dit uitzicht.
Voelen jullie een klein
beetje de brok in onze kelen?
We luisteren of naar
CD’s, maar vandaag hebben we ook op de boardradio geluisterd naar
Indianenmuziek. Niet alleen de pamfluit vind ik prachtig, maar ook de magie die
uitgaat van het ritmische getrommel.
En dan…. En dan…… toont
zich dit onwerkelijke beeld…… Monument Valley.
De campers gestald en
geïnstalleerd en met de fourwheeler van Stuart de dessert ingetrokken.
We konden haast zingen
‘there is a hole in the roof, dear Stuart, dear Stuart. Mijn hemel
Wat een keien wat een
zand. Maar met deze geweldige 4wheeler konden we wel heel dichtbij komen.
Nog een bezoekje gebracht
aan het lokale John Wayne museum.
Bij Monument Valley zijn
heel veel films opgenomen
We hebben de dag
afgesloten met een heerlijk dinertje ter ere van mijn verjaardag en mijn
retirement.
Ik kon het niet laten om
deze foto van God bless merica te nemen van dit bord en het goede te voelen, terwijl Stuart en ik er
nog over spraken dat Amerika hier t.o.v. de
Indianen toch echt wat heeft laten liggen!
Op naar de volgende dag
and as always ……. Dit was weer de mooiste dag van de vakantie!
