dat zei mijn oma altijd. Zo'n dag met zo'n gevoel, was het vandaag.
Warmte, rust, genegenheid, liefdevol en
tijd om mijn blogje bij te werken.
Waar was ik gebleven, oh ja bij de vrijdag. De dag waarop Ingrid en ik een date hadden.
Dus in mijn totootje en zoef naar Naaldwijk.
Bij De Quilthoeve krijg ik altijd een gevoel van "this is also a place to be!".
Ingrid en ik hadden behoefte aan een goed gesprek en wat goed is, zal altijd goed blijven.
Soms is er ruis op de lijn.
Nu niet meer en ben ik gezellig aangeschoven bij de stitcheriegroep. Bewonderd waar de dames mee bezig waren en weer eens gezellig gebabbeld met mijn vriendinnetje Lida.
's Avonds tasje gepakt voor weer eens een 'dagje uit met vriendinnetjes'.
De Stitchers Inn stond eerst op het programma, voor dat we naar Carina reden.
Yvonne kon natuurlijk niet nalaten een foto van deze jolijte dames te maken.
Maar eerlijk is eerlijk, we hebben ons hart opgehaald niet alleen aan de heerlijke taart (ja.... ook ik)
maar zeker ook aan al het moois (zien jullie die kroonluchters boven haar counter) wat Carmen biedt in
haar winkel. Er werd gewikt en gewogen, besproken en weerlegd, aanschaffen of niet en dan toch maar gedaan. Ik kan niets laten zien want.... ik ben mijn tasje bij Carina vergeten.
Komt wel goed meisje zei Carina ..... oh Carina is ook altijd mijn reddende engel.
Bij Carina thuis en voordat er hard gewerkt ging worden, toch eerst maar mijn presentjes op tafel gelegd.
Het lot zou moeten bepalen wie welke rustgevende nieuwe jurk zou krijgen.
Ik had met een patroontje van Laura's Atelier zes nieuwe rustgevende feestjurken voor ons gemaakt.
Natuurlijk hadden we voor onze gastvrouw een aardigheidje gekocht.
Ze was blij met haar Moda charmpack 'la Belle Fleur' een French General van Moda.
En zoals het gaat zoals het gaat, eerst even al het spannende laten zien. Else is met een brei mysterie bezig. Elke maand krijgt ze een opdracht. Wat het wordt? Ook Else weet het niet. Spannend!
En wat dan te denken van deze mega grote super gladde hele grote houten klos die een collega van Carina heeft gemaakt. Een waar kunstwerk.
Vanzelfsprekend hebben we de oh's en de ah's laten horen bij haar King.
Mooi hè die kleuren.
Yvonne en Else hebben eens gebabbeld en trots en gelukkig ging Yvonne met deze prachtige omslagdoek van Else naar huis. Ik heb de doek ook een poosje om gehad, zo behaaglijk zo warm. Hum...is kijken of er ergens nog gaatjes zijn om te breien.
En die Else staat altijd haar vrouwtje. Ook in ondoorgrondelijke postland.
Wat te denken als je post zo bezorgd wordt? Leuk he.
Om een brug te slaan naar het nu toch wel eens een keer aan de slag gaan, laat Yvonne hier twee gebreide kralenbeursjes zien die zij geërfd heeft.
Ja en toen was het patat zeggen de Belgen. Yvonnes hexagonnetjes werden uitgelegd,
het voorbeeldtasje van Carina hielp ons op weg (was soms gewoon een beetje lastig) en
Else ging nog flink aan de slag met een van haar kanten.
De vorderingen van Tjitske bekeken (oude foto sorry nieuwe vergeten te maken)
.JPG)
en hebben we gekeken hoe de breipennentas van Mariëlle aan te passen aan het patroon.
Omdat ik al iettepieitsje verder was, kon ik wel wat tips geven waar ik tegenaan was gelopen.
In de meegebrachte boeken hebben we nog aangegeven wat we allemaal gaan maken.
We worden 110 toch?
Het was een warme intense dag.
Thanks!
's Avonds op de bank het grote beursje afgemaakt (het kleine was al klaar).
Beiden van den Haan en Wagemakers reproductiestoffen. Het kleine beursje is gevoerd met een lapje wat ik van Mariëlle kreeg en de rand van het grote beursje met haar kantje.
ben er blij mee.
Fijne week allemaal.
