Het is allemaal begonnen met de vraag: "kunnen we niet weer eens een keer....
naar Duitsland voor een borduurreis?". En zo gedaan. Afgelopen dagen in de bus met fans naar Wuppertal en omgeving.
Bij Vaupel en Heilenbeck werden we zo gastvrij welkom geheten; wat een ongelooflijk aardige mensen. Ze hebben ze ons tot in de puntjes verwend en
wij onszelf natuurlijk ook. Wat een prachtig materiaal allemaal.
Ik kon haast niet kiezen en heb genoten van de tentoongestelde
juweeltjes.
Zaterdag (na een hele leuke avond op de hotelkamer!!!) stond shoppen in Lüdenscheid op het programma. Wat een lieflijk stadje.
Prachtige straatjes ' in der Altstadt'. Dit uithangbord herinnerde mij aan tijden dat we verbonden waren aan de Vrije School.
's Middags werden we in het
museum ontvangen mit Sekt!
Heerlijk, maar vooral mooi, wonderschone mooie handwerken.
Mijn mond viel open van verbazing.
Je kunt je wel voorstellen dat hier
enkele uurtjes doorbrengen voor ons geen
enkel punt was. Daarbij als je
met deze boodschap verder gaat, kan het toch niet stuk gaan.
Zondag naar het Textiel Museum in Bocholt. De rondleiding was zeer de moeite
waard. Het gaf een goede indruk over de arbeidsomstandigheden van
jaren geleden.
Dat was voor mij als arbo-adviseur een hell of a job geweest.
Oh ja dat vergeet ik nog! Zaterdagavond was het vast koffertjes inpakken. Adri en ik lieten onze kleine bescheiden aankopen nog eens de revue passeren.
Wat een heerlijke dagen. Vriendschappen zijn bevestigd,
aangehaald en ontstaan. We hebben Tammy en Erna dan ook
tijdens de borrel in de bar bedankt. Dat duurde tot in de kleine uurtjes. Tja we hadden elkaar ook zoveel te vertellen.
Een reis om nooit te vergeten.
Het plezier en de liefde die we gedeeld hebben
zijn we niet van plannen om zo maar te laten waaien.
